Jeden adres, kilka serwerów: sieć z lobby i survivalem na Velocity

Co właściwie robi proxy

Velocity to proxy: mały program, który stoi między graczami a Twoimi serwerami. Nie ma własnego świata, mobów ani bloków. Gracz łączy się z Velocity, Velocity sprawdza jego konto i przekazuje go jednemu z serwerów za sobą, a gdy gracz wpisze /server survival, przenosi połączenie na inny serwer bez odsyłania do ekranu tytułowego.

Ponieważ każdy gracz wchodzi tymi samymi drzwiami, proxy decyduje też, gdzie ląduje nowo przybyły. Tym pierwszym przystankiem jest zwykle lobby: mały świat ze spawnem, kilkoma tabliczkami i niczym, co warto psuć.

Kiedy sieć się opłaca

• Dwa tryby gry, które nie powinny się mieszać. Świat survival w trybie hardcore i luźny świat kreatywny, każdy z własnymi zasadami i pluginami.
• Lobby przed głównym światem. Nowi gracze czytają zasady i wybierają, dokąd iść, zanim wykopią choć jeden blok.
• Minigra obok survivalu. Pluginy od minigier nie trafiają na serwer survival, więc błąd w jednym nie zaszkodzi drugiemu.
• Kopia testowa. Drugi serwer z tymi samymi pluginami, na którym aktualizacja jest sprawdzana, zanim trafi do prawdziwego świata.

Dla grupy znajomych w jednym świecie sieć tylko dokłada ruchomych części. Jeden serwer łatwiej prowadzić, a poradnik o RAM będzie lepszym pierwszym krokiem.

To, jakie tryby postawić za lobby, zależy głównie od tego, ilu graczy jest online w najbardziej ruchliwej godzinie. Poradnik Tryby gry na serwerze Minecraft na astroworldmc.site ma 30 pomysłów, tabelę trybów pasujących do liczby graczy online i to, co dzielić, a co trzymać osobno między serwerami.

Budowanie sieci w naszym panelu

Karta „Sieć serwerów” jest w zakładce „Ustawienia”. Pokazuje serwery na Twoim koncie, które mogą działać za proxy, czyli Paper i Purpur, a pozostałe wymienia pod spodem z powodem, dla którego zostały pominięte.

1. 1

   Zaznacz serwery

   Wybierz co najmniej dwa. Serwer, którego ustawienia otworzyłeś, jest już zaznaczony.

2. 2

   Wybierz lobby

   Kliknij „ustaw jako lobby” przy serwerze, na który mają trafiać nowi gracze. Gdy lobby się restartuje, gracze trafiają na następny serwer z listy zamiast dostać błąd.

3. 3

   Nazwij bramę

   Wpisz nazwę mającą co najmniej trzy znaki. Staje się nowym adresem obok tych, które już masz, i od teraz to ten adres udostępniasz.

4. 4

   Zbuduj ją

   Panel rezerwuje adres, tworzy proxy, instaluje Velocity z ustawieniami, kieruje na nie adresy i podłącza Twoje serwery. Każdy krok zostaje odhaczony, gdy się skończy, a na końcu każdy serwer restartuje się raz.

Co dzieje się z adresami, które już rozdałeś

Nic się nie psuje. Każdy adres, który wcześniej rozdałeś, dalej działa i dalej prowadzi na ten sam serwer, tylko teraz przez proxy. Znajomi, którzy zapisali adres survivalu, trafiają na survival; osoby używające nowego adresu trafiają do lobby.

Działa to, bo proxy widzi, jaki adres wpisał gracz. Velocity nazywa je forced hosts: adres przypisany do jednego konkretnego serwera zamiast do lobby.

Co panel konfiguruje za Ciebie

Proxy jest bezpieczne tylko wtedy, gdy serwery za nim ufają proxy i nikomu innemu. Tą częścią zajmuje się panel:

• Modern forwarding w velocity.toml, dzięki czemu każdy serwer dostaje od proxy prawdziwą nazwę gracza, UUID i skina.
• Wspólny sekret w pliku forwarding.secret proxy i w config/paper-global.yml każdego serwera. Serwer przyjmuje tylko połączenia, które niosą ten sekret.
• Sprawdzanie kont przy wejściu. Konta weryfikuje proxy, więc na serwerach za nim online-mode zostaje wyłączony. Przy forwardingu i sekrecie to bezpieczne: ktoś, kto próbuje ominąć proxy, nie ma sekretu do pokazania.
• Kolejność zapasowa. Lobby jest pierwsze na liście try, a za nim idą pozostałe serwery, więc gracze wchodzą nawet wtedy, gdy lobby się restartuje.

Żadnego z tych plików nie trzeba edytować ręcznie, a samodzielne zmiany to najszybszy sposób, żeby nikt nie mógł wejść. Zostaw ustawienia proxy w spokoju i wprowadzaj zmiany na samych serwerach.

Co każdy serwer zatrzymuje dla siebie

Proxy łączy adresy, a nie serwery. Wszystko, co jest zapisane we własnych plikach serwera, zostaje na tym serwerze, a kilka z tych rzeczy gracze zauważą od razu:

• Ekwipunki. Przedmioty zdobyte na survivalu nie przechodzą do świata kreatywnego ani do lobby. Zwykle właśnie o to chodzi; istnieją pluginy synchronizujące ekwipunki, ale potrzebują wspólnej bazy danych.
• Czat i lista graczy. Gracze widzą czat i nazwy z serwera, na którym są, chyba że plugin czatu na proxy je połączy.
• Rangi. LuckPerms domyślnie trzyma rangi osobno dla każdego serwera. Skieruj wszystkie serwery na tę samą bazę danych, a ranga nadana raz obowiązuje wszędzie.
• Biała lista i bany. Ban na survivalu nie powstrzyma nikogo przed wejściem do lobby. Banuj na każdym serwerze albo użyj pluginu na proxy, który banuje już przy wejściu. Komendy opisuje poradnik o białej liście.
• Wersja Minecrafta. Trzymaj wszystkie serwery na tym samym wydaniu. Gracz, który wchodzi do lobby, ale odbija się od survivalu, zwykle trafił na serwer ze starszą wersją.

Lobby, które przetrwa gości

• Trzymaj świat mały. Jeśli gracze mogą się oddalać, wygeneruj teren z wyprzedzeniem, żeby lobby nigdy nie lagowało przy wejściu.
• Ustaw przygodę jako domyślny tryb gry, żeby nie dało się niszczyć ani stawiać bloków.
• Ustaw poziom trudności na pokojowy i wyłącz regułę gry pvp.
• Dodaj plugin lobby z menu albo NPC, które wysyłają graczy na serwer. Gracze mogą też przejść sami komendą /server survival.
• Umieść zasady i link do Twojej społeczności tam, gdzie wszyscy się pojawiają.

Rozbieranie sieci

Zmieniłeś zdanie? Rozebranie sieci na tej samej karcie przywraca każdemu serwerowi własny adres, tak jak było. Forwarding i sekret znikają z ustawień serwerów, sprawdzanie kont wraca, a każdy serwer restartuje się raz.

Usuwane jest tylko samo proxy. Światy, pluginy i wszystkie adresy zostają, a utworzony przez Ciebie adres sieci dalej działa jako bezpośredni adres dawnego lobby.